Debaty sejmoweOsma Kadencja

Interpelacja w sprawie wydawania postanowień o przymusowym doprowadzeniu osób powołanych do czynnej służby wojskowej

   Szanowny Panie Ministrze! Na podstawie art. 61 ust. 2 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2004 r. Nr 241, poz. 2416 ze zmianami) w razie niestawienia się powołanego do czynnej służby wojskowej bez uzasadnionej przyczyny, starosta (prezydent miasta na prawach powiatu) właściwy ze względu na miejsce pobytu stałego (zamieszkania) lub pobytu czasowego trwającego ponad 2 miesiące, na wniosek wojskowego komendanta uzupełnień, zarządza przymusowe doprowadzenie przez Policję do wskazanej jednostki wojskowej, w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

   Sprawy powoływania do czynnej służby wojskowej, odraczania obowiązku oraz usprawiedliwiania niestawiennictwa należą do właściwych organów administracji wojskowej, w szczególności wojskowych komendantów uzupełnień. Przekazanie starostom orzekania o przymusowym doprowadzeniu osób powołanych do czynnej służby wojskowej wydaje się być zabiegiem nieuzasadnionym merytorycznie i nietrafnym z punktu widzenia ekonomiki działania administracji publicznej. Starosta wydaje postanowienie na wniosek wojskowego komendanta uzupełnień i nie ma możliwości weryfikacji stanu faktycznego ani zasadności wniosku. Jest związany wnioskiem, bowiem to organ wojskowy dysponuje aktami sprawy, dokonuje doręczeń i kontroli zasadność niestawiennictwa. W tych okolicznościach starosta wydaje postanowienie i ponosi za nie odpowiedzialność, nie mając pełnej wiedzy o stanie faktycznym ani możliwości zweryfikowania danych zawartych we wniosku.

   Poza tym zbędne jest wprowadzanie współdziałania dwóch organów administracji, gdy wystarczające byłoby działanie tylko jednego organu. Współdziałanie oznacza konieczność przesyłania akt i pism, wydłuża i podraża postępowanie. W sprawach zarządzania przymusowego doprowadzania do jednostki wojskowej winien orzekać wojskowy komendant uzupełnień, który dysponuje całością akt i niezbędną wiedzą. Nie ma przeszkód, aby przymusowe doprowadzenie, zarządzone przez wojskowego komendanta było wykonywane przez Policję, aczkolwiek również bardziej zasadne byłoby wykonywanie tego zarządzenia przez żandarmerię wojskową. Policja wykonuje wiele zadań z zakresu ochrony porządku i zapewnienia bezpieczeństwa obywateli, każde dodatkowe zadanie odbywa się kosztem podstawowych zadań Policji.

   Proszę Pana Ministra o odpowiedzi na następujące pytania:

   1. Czy starosta ma prawo weryfikować zasadność wniosku wojskowego komendanta uzupełnień o zarządzenie przymusowego doprowadzenia, czy też ma obowiązek wydać stosowne postanowienie zawsze, gdy wpłynie taki wniosek?

   2. W jaki sposób miałaby być dokonana ewentualna weryfikacja i w jakim zakresie?

   3. Jaka jest przyczyna przekazania starostom zarządzania przymusowego doprowadzania do jednostki wojskowej?

   4. Czy Pan Minister rozważy wystąpienie z inicjatywą zmiany ustawy polegającej na wyłączeniu starostów od zarządzania przymusowego doprowadzania i przekazanie tej kompetencji wojskowym komendantom uzupełnień?

   5. Czy nie byłoby zasadne przekazanie wykonywania zarządzeń o przymusowym doprowadzeniu Żandarmerii Wojskowej?

   Z poważaniem

   Poseł Jerzy Budnik

   Warszawa, dnia 9 stycznia 2006 r.